شمارهٔ ۱۵۲ - یک دل – بادودل
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به توصیف زیبایی و جلوه‌های دل‌انگیز می‌پردازد. دل‌گشایی به معنای باز کردن دل و ایجاد شادی است، شبیه به پوشیدن لباسی زیبا. وقتی انسان در دلش شادی ایجاد می‌کند، تمامی جوانب وجودش را به نمایش می‌گذارد. او همچنین به اهمیت خودنمایی اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که انسان باید به خود و زیبایی‌هایش توجه کند.
دو یار اربیک جای میداشتیکه یکدم یکی را بنگذاشتی
هوش مصنوعی: دو دوست را در کنار هم میدیدی که هرگز یکی از آنها را ترک نمیکرودی.
نه این ازتو آزرده بود و نه آننه جنگی میان بود و نه آشتی
هوش مصنوعی: نه تو را دلخور کرده بود و نه او، نه جنگی در کار بود و نه صلحی.
نه زخم جفائی یکی یافتینه تخم عتابی یکی کاشتی
هوش مصنوعی: نه اینکه از کسی آسیب دیدهای و نه اینکه خودت تندی و بیمحبتی را آغاز کردهای.
نباید که تو خویشتن را ازانهمی دوستی نیک پنداشتی
هوش مصنوعی: نباید فکر کنی که خودت را به خاطر دوستیهایت خیلی خوب و نیک میدانی.
منافق توانی بدن ور نه پسبیکدل دودل چون نگه داشتی؟
هوش مصنوعی: آیا تو میتوانی به کسی تظاهر کنی، و اگر نتوانی، پس چگونه میتوانی در برابر چشم دیگران بیتفاوت و مردد باشی؟