شمارهٔ ۶۵ - مجدالدین
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عظمت و قدرت خداوند اشاره می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند بر فرمان او غلبه کند. همچنین بیان می‌کند که باوجود علو مقام و سلطنت الهی، عقل انسان نمی‌تواند به درکی از آن برسد و فاصله‌ای که انسان از خدا دارد، به اندازه‌ای است که از او دور است. در نهایت، شاعر احساس می‌کند که درک حقایق الهی برای او سخت است و به نوعی به شدت نیازمند هدایت الهی است.
خداوندا تو آنشخصیکه چشم چرخ فیروزهنبیند در هزاران دور اگر چون تو بشر جوید
هوش مصنوعی: ای خداوند، تو آن کسی هستی که اگر هزاران نفر در جستجوی زیباییها باشند، هیچکس جز تو را نمیبینند و چشم به فیروزهای نمیافتد.
سپهر مجد و بحر علم و کان جود مجدالدینکه عقل کل زرای روشن تو راهبر جوید
هوش مصنوعی: آسمان پر از عظمت و دریا پر از دانش است، و سخاوت مجدالدین همچون نور سنجش عقل کامل است که تو را به سوی حقیقت هدایت می‌کند.
بوقت بزم تو کان از کف رادت امان خواهدبروزرزم تو نصرت زشمشیرت ظفر جوید
هوش مصنوعی: در زمان جشن و شادی تو، بگذار تا از دست تو آرامش بگیرد و در نبرد تو، پیروزی به وسیله شمشیر تو جستجو کند.
ز بهر مدحت تو تیر گردون کلک پیرایدز بهر خدمت تو چرخ چون جوزا کمر جوید
هوش مصنوعی: برای ستایش و تمجید از تو، تیر روزگار به زیبایی درخشیده و از طرفی چرخش زمان همچون دامن جوزا به دور خود میچرخد.
زلطفت بلبل دلها همیشه میزند دستانز نطقت طوطی جانها همه ساله شکر جوید
هوش مصنوعی: زیبایی و نرمی صدای بلبل دلها را همیشه تحت تأثیر قرار میدهد. دستان طوطی مانند، از سخنان تو هر ساله شیرینی و شکر را میطلبند.
بوقت عزم تو گردون برد از طبع تو سرعتبگاه حزم تو خورشید از رایت نظر جوید
هوش مصنوعی: زمانی که تو تصمیم میگیری، آسمان از طبع تو به سرعت حرکت می‌کند و در هنگام احتیاط، خورشید به خاطر پرچم تو به جستجوی نگاهی میپردازد.
جز از تو کیست در گیتی که او قدر هنر داندجز از تو کیست در عالم که او اهل هنر جوید
هوش مصنوعی: در جهان چه کسی مانند تو ارزش هنر را میداند؟ چه کسی دیگر در این عالم هست که به دنبال هنرمندان برود و هنر را جستجو کند؟
چو من مدحتسرائی کو که دارد چون تو ممدوجیچو تو گوهرشناسی کو که مثل من گهر جوید
هوش مصنوعی: هیچ کس در ستایش تو به اندازه من توانمند نیست و هیچ کس مانند تو را نمیشناسد. همچنین، هیچ کس به خوبی من نمی‌تواند جواهرات را جستوجو کند.
مرا تشریف فرمودی ولیکن دون قدر منمرا کس اینقدر بخشد ز تو کس اینقدر جوید؟
هوش مصنوعی: تو به من احترام گذاشتی، اما من را در نظر نمیگیری. هیچکس به اندازهی من ارزش تو را نمیداند و هیچکس هم نمی‌تواند به اندازه من خواهان تو باشد.
هم از فرط سخایت دان اگر این بنده مخلصهمی زین پایه کوراست خود را بیشتر جوید
هوش مصنوعی: بدان که به خاطر سخاوت و generosity تو، این بنده مخلص که در این مقام به سر میبرد، بیشتر از خودش را جستجو می‌کند تا بتواند به تو نزدیکتر شود.
هر آنکس کو بمدح تو دهان بگشاد همچون گلعجب نبود اگر حالی چو نرگس تاج زر جوید
هوش مصنوعی: هر کسی که درباره تو سخن بگوید و تو را ستایش کند، شگفتیای ندارد اگر حال و احوالش همچون نرگس باشد که به دنبال تاجی از طلاست.
کسی کو چون تو مخدومی بدست آورد در عالمهم از دون همتی باشد گر از وی ما حضر جوید
هوش مصنوعی: اگر کسی مانند تو، شخصیتی بزرگ و باعظمت را به عنوان مخدوم خود داشته باشد، در دنیا از نظر اعتبار و ارزش به افراد پست و ناکام میماند؛ حتی اگر ما از وجود او بهرهمند شویم.
کسی کود کرد غواصی بدریائی پر از گوهرز کوته دیدگی باشد که خرج مختصر جوید
هوش مصنوعی: کسی که در میان دریایی پر از گوهری عمیق شنا می‌کند، به خاطر دیدگاه محدودش فقط به دنبال خرجی کم و ناچیز است.
من از تو نام گیرم زانکه ماه از مهر افزایدمن از تو بوی جویم زانکه گل رنگ از قمر جوید
هوش مصنوعی: من از تو نام میبرم چونکه ماه از نوری که دارد، بهرهمند میشود. من از تو عطر میطلبم چونکه گل از رنگی که قمر دارد، الهام میگیرد.
تو کان جودی و ناچار رسم کان چنین باشدکه چون زر بیشتر بخشد طمع زو بیشتر جوید
هوش مصنوعی: شما مانند باران بخشندهای و ناچار باید به همین شکل عمل کنی که هرچه بیشتر از تو نعمت بگیرند، توقعات از تو نیز افزایش یابد.
نباشد خام طبعی زارزوی عقل نزدیکتگر از دریا گهر خواهد ور از خورشید زر جوید
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد از دریا جواهر بگیرد یا از خورشید طلا طلب کند، نباید کمخود را به خود بگیرد و از عقل خود دور باشد.
بمان در دولت جاوید و سرسبزی بکام دلهمی تا چرخ فیروزه برین عالم گذر جوید
هوش مصنوعی: بمان در خوشبختی و رونق همیشگی و به آرزوهای دل خود برسی، تا زمانی که این آسمان فیروزهای بر زمین بگذرد.