شمارهٔ ۶۶ - دوری
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که اگر شاعر به کسی دشنام دهد، آن شخص این رفتار را به عنوان وظیفه خود می‌پندارد. همچنین اگر کسی از او توهینی دریافت کند، در انتها انتظار دارد که همان توهین دوباره به او بازگردانده شود. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که کسانی که در برابر دیگران چنین رفتارهایی از خود بروز می‌دهند، همیشه در انتظار رفتار مشابهی از طرف دیگران خواهند بود و در نتیجه، این دور باطل ادامه خواهد داشت. در نهایت، توضیح می‌دهد که هر کسی چنین رویه‌ای داشته باشد، باید انتظار رفتار مشابهی را از دیگران داشته باشد.
بدانخدای که بی گرد موکب امرشغبار صبح برین سبز طاق ننشیند
هوش مصنوعی: به آن خدایی که بدون گرد و غبار فرمانش، صبح بر این طاق سبز نمینشیند.
همای سلطنت او چو بال بگشایدبر آشیانه این نه رواق ننشیند
هوش مصنوعی: زمانی که پرندهٔ سلطنت بر آشیانهاش بال بگشاید، دیگر اینجا جایگاه نخواهد بود که بر روی آن بنشیند.
سوی معارج عرشش سفر نداند عقلگر از هدایت او بر براق ننشیند
هوش مصنوعی: عقل نمیتواند به معراج و مقام بلند الهی راه یابد، مگر اینکه از هدایت او بهرهمند شود و در مسیر مستقیم قرار گیرد.
که نیم ساعت دوری ز حضرت عالیتمرا برابر ملک عراق ننشیند
هوش مصنوعی: نیم ساعت دوری از شما، برای من به اندازهی نشستن در برابر فرمانروایی عراق ارزش ندارد.