شمارهٔ ۶۷ - وظیفه
هوش مصنوعی: این شعر درباره ارزش و بزرگی اسب به عنوان یک موجود باستانی و مهم در تاریخ بشری صحبت می‌کند. شاعری به نام خسروا در اصطبل به سر می‌برد و درباره اسب‌هایی از نسل‌های قدیمی، به ویژه اسب نوح پیغمبر صحبت می‌کند. او به اسب قدیمی می‌گوید که کی و کجا آمده است و اهمیت او را یادآوری می‌کند. شاعر به ویژگی‌های خاص و منحصر به فرد این موجود اشاره می‌کند و به نقش اسب‌ها در فرهنگ و تاریخ انسان‌ها می‌پردازد.
شاعری را اگر دهی دشنامبر تو آنرا وظیفه پندارد
هوش مصنوعی: اگر به شاعری بد و بیراه بگویی، او این را به عنوان یک مسئولیت میداند و در برابرش واکنش نشان میدهد.
ور قفائی خورد ز تو بمثلسر سال آن قفا طمع دارد
هوش مصنوعی: اگر کسی از تو ضربهای ببیند، مانند این است که سالها به انتظار باقی میماند تا دوباره شانس و فرصت پیش بیاید.
بر امید وظایف مردمشب نباشد که روز نشمارد
هوش مصنوعی: اگر مردم بر اساس امید و وظایف خود عمل کنند، هرگز در شب نخواهند ماند و روز را از دست نخواهند داد.
هر کرا راه و رسم این باشدبر تو مرسوم خویش بگذارد؟
هوش مصنوعی: هر کسی که اینگونه رفتار کند، باید عادات و رسوم خود را بر تو تحمیل کند؟