شمارهٔ ۱۲۴ - پوستین
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به توصیف روزی خوش و شاد میپردازد که میخواهد دلش را خوش کند. او به افرادی که به او نیکی نمیکنند اشاره میکند و از آنها بیزار است. در نهایت، او با ابراز احساسات عمیقش، به دلیلی برای امیدواری و خوشحالی اشاره میکند.
پوستینی بخواستیم از توتا زمستان بسر بریم در آن
هوش مصنوعی: از تو خواستهایم که برای گذران زمستان، پوستی (پوششی) به ما بدهی که در آن بمانیم و خود را گرم کنیم.
حرمت ما بر تو بود چنانکحرمت پوستین بتابستان
هوش مصنوعی: احترام و ارزش ما برای تو به اندازه حرمت و ارزش پوستین در تابستان است.
بده ایخواجه پوستینم هینپیشتر زانکه پوستینت هان
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، به من پوستین ده، زیرا که بهتر است من زودتر از آنکه پوستین تو را بپوشم، آن را بگیرم.