شمارهٔ ۳۶ - طالع
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وضعیت دشوار و محنت‌زای انسان‌ها اشاره می‌کند و به کسی که در این مشکلات گرفتار است، می‌گوید که نباید نسبت به دیگران امیدواری بی‌جهت داشته باشد. او تأکید می‌کند که کسانی مانند او که در حال struggle هستند، نمی‌توانند به دیگران تکیه کنند یا از آنها فایده ببرند. تمام این موارد نشان‌دهنده اینکه در چنین شرایطی هرکس باید روی پای خود بایستد و تنهاست.
نه بکوشش درست روزی خلقیا بجد و بجهد دادستند
هوش مصنوعی: نه به تلاش و کوشش روزانه مردم و نه به زحمتها و تقلاهای آنها، روزی و رزق آنها تعیین شده است.
از تکاپوی رزق نفزایدورچه هر کس دران فتادستند
هوش مصنوعی: اگر کسی در تلاش برای به دست آوردن روزی باشد، به معنای واقعی از این تلاش چیزی بدست نمیآورد.
مانده بی برگ و بار سرو و چنارورچه صد دست برگشادستند
هوش مصنوعی: سرو و چنار بیبرگ و بار ماندهاند، در حالی که درختان دیگر با صدها برگ سرسبز خود شکوفا هستند.
باز نرگس فکنده سر در پیشتاج زر بر سرش نهادستند
هوش مصنوعی: نرگس دوباره سرش را پایین انداخته و تاج زری بر روی سرش گذاشتهاند.
تا بدانی که طالعست همههر کسی را بدانچه دادستند
هوش مصنوعی: این جمله بیان می‌کند که هر شخصی سرنوشتی دارد که بر اساس آنچه به او داده شده است، مشخص میشود. به عبارت دیگر، سرنوشت و شرایط هر فرد به آنچه که به او تعلق دارد بستگی دارد و نمیتوان آن را تغییر داد.