شمارهٔ ۱۱۹ - قسم
هوش مصنوعی: این ابیات به توصیف یک پادشاه شریعت پرداخته و از او به عنوان کسی نام میبرد که نه تنها قدرت تسهیل کارهای دشوار را دارد، بلکه به نوعی درمانگر دردها و مشکلات بندگانش نیز هست. شاعر از احساس درماندگی و آزار شخصی خود سخن میگوید و میخواهد که پادشاه با کرم و لطف خود به درد دل او گوش دهد. او همچنین به وجود مشکلات در جامعه و تاثیرات آن بر خود اشاره کرده و میپرسد که چرا این مشکلات باید ادامه یابند. در نهایت، شاعر از پادشاه میخواهد که به مدد و یاری او بیاید و نقصهای موجود را برطرف سازد.
بخدائی که بر خداوندانفرض کردست بندگی کردن
هوش مصنوعی: به خدایی که بر آقابزرگها واجب کرده است که بندگی کنند و اطاعت نمایند.
که مرا مرگ خوشترست ازانکاینچنین بیتو زندگی کردن
هوش مصنوعی: برای من مرگ بهتر از این است که اینگونه بیهوده و بدون هدف زندگی کنم.