شمارهٔ ۷۶ - شمسه نرگس
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عظمت و جلال خداوند (شریعت علاء دین رسول) است. شاعر به توصیف ویژگی‌های الهی و قدرت فوق‌العاده‌ی او می‌پردازد که از باد تیزتر و سپهر بلندتر است. زیبایی این توصیفات در کلمات و احساساتی چون عشق و شکر در بیانی عاطفی و پرحادثه شکل گرفته است. شاعر به انتظار و آرزوی انسان‌ها از این عالم می‌پردازد و بیان می‌کند که اگر خداوند بخواهد، هر چیزی به راحتی ممکن می‌شود. همچنین به زوال و سختی‌های دنیا اشاره می‌کند و در نهایت به پاکی و روشنایی روحی که از گناه دور است، ایمان می‌آورد.
ای مُلک به‌دیدار تو چون باغ به‌گل شادعالم به‌وجود تو چو روح از جسد آباد
هوش مصنوعی: ای سرزمین، دیدن تو مانند گلهای شاداب در باغ است و جهان به خاطر وجود تو مانند روحی است که بدن را زنده می‌کند.
با رحمت تو دود سقر مروحهٔ روحبا هیبت تو نکهت صبح آذر حداد
هوش مصنوعی: با مهربانی تو، دودی که از عذاب سقر بلند می‌شود، با قدرت و شکوه تو، بویی از صبحی خنک و دلپذیر به مشام میرسد.
از حزم تو پوشید زره قامت ماهیوز جود تو زد موج گهر صفحهٔ فولاد
هوش مصنوعی: از زیرکی و هوشیاری تو، زرهای برای قامت ماهی ساخته شده و از بخشش تو، امواج مروارید بر روی صفحۀ فولاد جاری شده است.
با شربت الطاف تو تحلیل پذیردبحران سموم از مدد گرمی مرداد
هوش مصنوعی: با لطف و مهربانی تو، مشکلات و سختیها مانند زهرها کاهش پیدا می‌کند و با گرمی ماه مرداد، بهتر تحمل می‌شود.
از نعمت تو شمسهٔ نرگس شده زرینوز طیبت تو گنبد گل شاخهٔ شمشاد
هوش مصنوعی: به خاطر خوشبویی و زیبایی تو، نرگسها مثل طلا درخشان شدهاند و زیباییات باعث شده تا گلها مانند گنبدی زیبا و با شکوه نمایان شوند.
منشی فلک اجری ارزاق نداندتا نشنود از کلک تو پروانه انفاد
هوش مصنوعی: فلک نمیتواند ارزاق را تقسیم کند مگر اینکه از قلم تو بشنود و الهام بگیرد.
گر بگذرد از عدل تو بر بیشه نسیمیهرگز نکند شیر بر آهو بچه بیداد
هوش مصنوعی: اگر نسیمی از عدل و انصاف تو بگذرد، هرگز شیر به آهو آسیب نمیزند و ظلمی به او نمیکند.
رنجی که به‌هر وقت صداع تو نمودیاین بار به‌عذر آمد و در پای تو افتاد
هوش مصنوعی: رنجی که همیشه به خاطر سردرد تو تجربه کردم، این بار به دلیل عذرخواهی تو به زمین افتاده است.
بر درگه عالیت جهان همچو وشاقیبر پای بمانده‌ست که هرگز منشیناد
جهان (اهل جهان) بر درگاه ارجمند تو همچون یک نوکر و وشاق بر پا ایستاده است؛ هرگز منشیناد!