شمارهٔ ۱۴۴ - نام نکو
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بزرگواران انتظار بخشش دارد و از کم‌طاقتی خود در صبر و شکیبایی سخن می‌گوید. او به سه رسم شاعران طامع اشاره می‌کند: نخست مدح، دوم درخواست و در نهایت اگر چیزی به او داده نشود، شکر و سپاس. حالا شاعر از بزرگواران می‌پرسد که اگر بخشش و عطایی نداشته باشند، چه باید بکند.
اندر این عهد که قحط کرمستبنه از نام نکو انباری
هوش مصنوعی: در این زمانه که مهربانی کم شده، ذخیرهای از یادهای خوب و نیکو برای خود فراهم کن.
صیت احسان ببهائی اندکمیفروشند بخر بسیاری
هوش مصنوعی: خبر درستی از نیکویی و خوبی بهائیان کم است، اما بهتر است که آن را به مقدار زیاد خرید.