شمارهٔ ۱۴۳ - پایداری
هوش مصنوعی: این شعر به وضعیت نامناسب و قحطی در کرم (روحیه‌ی انسانی) اشاره دارد. در این زمان، افراد به دنبال ذخیره و نگهداری نام نیکو هستند. همچنین، احسان و کمک به دیگران به شدت کم است و کسانی که اهل نیکی هستند، تنها به بهایی اندک توجه می‌کنند، در حالی که بسیاری از افراد چیزهای زیاد را می‌فروشند. به نوعی، این شعر به تضاد میان نیکی و کم‌فروشی در رفتار انسان‌ها اشاره دارد.
خداوندا چنین گفته‌ست حاسدکه می‌باشد مرا جای دگر رای
هوش مصنوعی: خداوندا، حاسد میگوید که من نمیتوانم در جایی دیگر از عقل و نظر جدا شوم.
به معبودی که مستغنی است ذاتشز خواب و خورد و فرزند و زن و جای
هوش مصنوعی: به خدای بزرگی که نیازی به خواب، غذا، فرزند و همسر ندارد و از هر چیزی مستقل است.
که گر تا ره به دهلیز تو دانمنهم بر صحنه دیگر کسی پای
هوش مصنوعی: اگر بدانم که بتوانم به ورودی تو برسم، هرگز اجازه نمیدهم کسی دیگری به صحنه پا بگذارد.