شمارهٔ ۱۲۹ - خاطر وقاد
هوش مصنوعی: این شعر به وصف و ستایش کسی پرداخته شده است که از نظر عقل و فضیلت بالاتر از دیگران است. شاعر به زیبایی و شکوه او اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او بهشت را به وجود می‌آورد. همچنین، قدرت و مقام او را با آسمان‌ها و خورشید مقایسه می‌کند و نشان می‌دهد که حتی اگر در مرتبه‌ای پایین‌تر باشد، حساسیت و ارادت خاصی به او وجود دارد. در پایان، شاعر درخواست می‌کند که لطفی کند و او را از مشکلات دور کند تا بتواند بیشتر از او ستایش کند و در عین حال، به تصویرسازی لحظات سخت زندگی اشاره می‌کند.
خاطری دارم چنان وقاد وتیز و تند روکز ضمیر غیب اگر خواهی ترا بدهد نشان
هوش مصنوعی: من احساسی دارم که بسیار قوی و تند است، به طوری که اگر بخواهی، میتواند از دنیای نامرئی برایت نشانهای پیدا کند.
هر چه من در عمرها او را ودیعت داده امهمچنان چون باز خواهم پیشم آرد در زمان
هوش مصنوعی: هر چیزی که من در زندگیام به او سپردهام، او در آینده دوباره به من بازخواهد گرداند.
جزیکی چیزیست کالبته در آن منکر بودوان یکی دانی چه باشد رازهای دوستان
هوش مصنوعی: جز یک چیز، چیزی وجود دارد که نمیتوان منکر آن شد و آن هم این است که میدانی رازهای دوستان چیست.