شمارهٔ ۹۳ - غفلت
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش یک شخص برجسته و قدرتمند، سعد دین، می‌پردازد. شاعر به ویژگی‌های روشنایی و قدرت او اشاره می‌کند و از تأثیرات مثبت او بر محفل و دربار سخن می‌گوید. آفتاب به عنوان نماد روشنی و موفقیت به او نسبت داده شده و شاعر از دشمنان او می‌گوید که به خاطر قدرت او شکست خورده‌اند. همچنین، شاعر از چالش‌ها و حسادت‌های اطرافیان و اثرات آنها بر زندگی سعد دین یاد می‌کند. در نهایت، شاعر بر علاقه و اعتقاد خود به او تأکید کرده و بر این باور است که هیچ کس نمی‌تواند به قدرت او و ویژگی‌هایش انتقاد کند.
چند گویی که عیش نیست به کامچند گویی که کار نیست به برگ
هوش مصنوعی: چرا مدام میگویی که خوشی وجود ندارد و زندگی لذتبخش نیست؟ این فقط گله و شکایت است، در حالی که باید به دنبال کار و تلاش باشی تا به نتیجهای برسی.
تا کی اندوه جبه و دستارمرگ ای خواجه غافلی از مرگ
هوش مصنوعی: تا کی باید به خاطر مرگ ناراحت باشی، ای آقا! آیا از مرگ غافل هستی؟