شمارهٔ ۱۳۶ - موی سپید
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان میکند که اگر از این به بعد یک بیت ناقص یا بیمحتوا بخواند، باید او را عذر بگذارند. او تأکید میکند که اگر کسی حق او را ضایع کند، سزاوار است که بر او هجور برود و به این موضوع اشاره میکند که چنین وضعیتی در قرآن نیز آمده است.
هر چه موی سپید بینی تودست در دامن بهانه زنی
هوش مصنوعی: هر چقدر که موهای تو سفید شده و پیری به سراغت آمده، تو هنوز به بهانههای مختلف به کارهای جوانی خود ادامه میدهی.
برکنی گوئی این ز سودا بودمن ندانم که را همی شکنی
هوش مصنوعی: میگویی که این کار از روی جنون و دیوانگی است، اما من نمیدانم که چرا و به چه دلیلی این کار را انجام میدهی.
پنبه زاری شد آن بناگوشتپنبه از گوش کی برون فکنی
هوش مصنوعی: در اینجا به تصویری از یک فردی اشاره شده است که در وضعیت نامطلوبی قرار دارد و به طوری احساس میکند که مانند پنبه در میانه یک مزرعه گم شده است. او نمیتواند صدای دیگران را بشنود و از مشکلات خود رنج میبرد، به طوری که انگار نمیتواند از این وضعیت خلاص شود.
بیش از این خار خویشتن ننهندپیر گشتی برو چه ریش کنی
هوش مصنوعی: دیگر از آنچه که هستی نباید خود را بیشتر آزرده کنی. حالا که بزرگتر شدهای، چرا به خودت آسیب میزنی؟