شمارهٔ ۷۲ - شوق
هوش مصنوعی: در این متن شاعر به انتقاد از وضعیت اجتماعی و اخلاقی جامعه می‌پردازد. او خواجگان و کسانی را که در این شهر به مقام و رهبری رسیده‌اند، مورد تمسخر قرار می‌دهد و آن‌ها را افرادی مدعی و فخر فروش می‌داند که صرفاً خود را می‌ستایند. او به فساد و ناهنجاری‌های موجود اشاره کرده و می‌گوید که همه در پی منفعت شخصی هستند و کمتر به مسائل اجتماعی و انسانی اهمیت می‌دهند. شاعر در آخر به وضعیت خود نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که او نیز مانند دیگران در این شرایط گرفتار شده و در جستجوی حقیقت و فلاح است.
بخدائی که رخت عزت اودر سرای کهن نمی گنجد
هوش مصنوعی: به خدایی که عظمت و بزرگیاش در مکانهای قدیمی و محدود نمیگنجد.
وز عدم ذره بی اجازت اودر خم کاف کن نمی گنجد
هوش مصنوعی: هیچ ذرهای از عدم و نیستی بدون اجازه او در کاف (که نشاندهنده وسعت و عالم وجود است) جا نمیگیرد.
کانچه اندر ضمیر شوق منستدر دهان سخن نمی گنجد
هوش مصنوعی: هر آنچه در دل من از شوق و آرزو وجود دارد، نمیتواند به خوبی در کلمات بیان شود.