شمارهٔ ۷۱ - اسبک
هوش مصنوعی: این شعر به قدرت و عظمت خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خداوند به قدری بزرگ و با عزت است که حتی در مکان‌های بزرگ و کهن نیز نمی‌گنجد. همچنین، او بر این نکته تأکید می‌کند که وجود ذرات عالم نیز بدون اراده خداوند ممکن نیست. در پایان، شاعر بیان می‌کند که احساست عمیق و شوق درون او قابل بیان با کلمات نیست و فراتر از آن است که در سخن بگنجد.
دعاگو اسکبی دارد که هر روزز عشق کاه تا شب میخروشد
هوش مصنوعی: هر روز به خاطر عشق، از صبح تا شب مشغول دعا و عبادت است و تلاش می‌کند تا عشقش را درک کند.
غزل میخوانم و در وی نگیرددو بیتی نیز کمتر می نیوشد
هوش مصنوعی: در حال خواندن غزل هستم و در دل جاذبه آن تأثیری نمیگذارد، حتی اگر دو بیت کمتر هم گوش بکنم.
توقع دارد از انعام مخدومکه بر وی توبواری کاه پوشد
هوش مصنوعی: او انتظار دارد که از نعمتها و بخششهای آقایش، کاه بر سرش بریزد و او را توبیخ کند.
و گر که نیست در اصطبل معموردرین همسایه شخصی میفروشد
هوش مصنوعی: اگر در این نزدیکی افرادی وجود ندارند که به کارهایی مانند نگهداری اسب بپردازند، پس کسی در حال فروش چیزهایی است.