شمارهٔ ۱۱ - تواضع
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مقام و ارزش خدایی اشاره می‌کند و می‌گوید اگر بنده‌ای مانند او قیام کند، آن گاه به عظمت مطلق خداوند که حاکم بر جهان است، توجه می‌شود. شاعر معتقد است که از طریق این بزرگ‌منشی و کرامت، به نزدیکی و بلندی مقام الهی دست یافته است. او همچنین بیان می‌کند که هدف و خردی در پس قیام وجود دارد و خود را در مقایسه با یأجوج، قوم افسانه‌ای، حقیر می‌داند؛ به همین خاطر برای عظمت آن جهان و رسیدن به حقایق، قیام ضروری است.
بر چو من بنده گر قیامی کردآنکه مطلق جهان مستوفاست
هوش مصنوعی: اگر آن کسی که صاحب اختیار و فرمانروای جهان است، تصمیمی بگیرد و برخیزد، من بندهی او هستم.
من بدین مکرمت بزرگ شدموز بلندی قدر او بنکاست
هوش مصنوعی: من به لطف و محبت او بزرگ شدم و از مقام والایش کاسته نمیشود.
نکته دیگرست اینجا خردکه بدان نکته آن قیام رواست
هوش مصنوعی: مسأله دیگری در اینجا وجود دارد که دانستن آن باعث می‌شود قیام و ایستادگی بر اساس آن جایز باشد.
من بقد حقیر یأجوجمبمن از بهر آن جهان برخاست
هوش مصنوعی: من به اندازهای ناچیز و کم ارزش هستم که مانند یأجوج مانم، به خاطر آنکه برای رسیدن به دنیای دیگر و بهتر تلاش میکنم.