شمارهٔ ۸۳ - پاس راز
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده به توصیف شهری آشوب‌زده و مردمی می‌پردازد که دچار فریب و تلبیس هستند. او با عباراتی تند، این وضعیت را ناپسندیده و دعای نابودی برای شهر و مردم آن می‌کند. در نهایت، اشاره به دوزخ و ابلیس می‌کند که نشان‌دهنده شدت ناامیدی و ناخرسندی او از اوضاع حاکم است.
بخدائی که علم واسع اواز سرایر جدا نشد هرگز
هوش مصنوعی: به خدایی که دانش وسیع او هیچگاه از باطن و اسرار پنهان فاصله نگرفته است.
کان سخن کامد از تو در گوشمبا زبان آشنا شد هرگز
هوش مصنوعی: سخنان تو به گونهای در گوشم شنیده میشود که گویی با زبان خودم آشناست و هرگز فراموش نخواهد شد.