شمارهٔ ۱۱۷ - روزگار کرم
هوش مصنوعی: این شعر در مورد توجه به خدا و شناخت اوست. شاعر از خداوند می‌خواهد که عقل و معرفتی به او عطا کند تا در روز قیامت امید به شفاعت خدا داشته باشد. او همچنین ابراز نگرانی می‌کند که اگر بخواهد تمام اعمال گذشته‌اش را در نظر بگیرد، ممکن است نتواند به خوبی پاسخگو باشد.
گذشت نوبت احسان و روزگار کرمچه وقت می بکند باز روز کار کرم
هوش مصنوعی: وقت نیکوکاری و بخشش گذشته است و حالا وقت آن رسیده که باری دیگر به کار نیکو برگردیم.
که خون گرفت دل اشتیاق پیشه مندر اشتیاق بزرگی و انتظار کرم
هوش مصنوعی: دل مشتاق من در حالتی از اشتیاق بزرگ و انتظار لطف و رحمت قرار دارد و به خاطر این اشتیاق، خونش به دل گرفته است.
غبار بخل زصحن زمین بچرخ رسیدکجاست آخر یک ابر سیل بار کرم
هوش مصنوعی: وقتی غبار و زنگار حسد از زمین پراکنده شد، در نهایت کجاست آن ابر بارانی که برکات و بخششهای زیادی بیاورد؟
منیر طلعت او سوسن ریاض املبلند همت او سرو جویبار کرم
هوش مصنوعی: چهرهی روشنا و زیبای او مانند گل سوسن در باغ امید میدرخشد و بلندهمتی او مانند سروهای کنار جویبار، استوار و قابل احترام است.
زهی بعرض کریم تو ابتهاج ثنازهی ز کف جواد تو افتخار کرم
هوش مصنوعی: ای کاش به گستردگی کرامت تو شاداب و خوشحال باشم، و ای کاش به واسطه دست بخشنده تو به افتخار بزرگی نائل شوم.