شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و آن را با سنگ‌های قیمتی مثل لعل و زمرد مقایسه می‌کند. او خواهان نجات از زلف‌های پیچیده و خطرناک معشوق است. همچنین زیبایی سبز سبلت (سبیل) معشوق را با لباس سبز حضرت خضر و آب حیات تشبیه می‌کند. به طور کلی، شعر از زیبایی، عشق و معضلات ناشی از آن صحبت می‌کند.
لعل تو ازان زمرد آورد نباتتا باید از افعی دو زلف تو نجات
هوش مصنوعی: گفتن این است که زیبایی و ارزش تو مانند یاقوت است که از زمرد بهتر است، و برای نجات از خطر افعی باید به زلف‌های تو پناه برد.
برگرد لب تو سبلت سبز تو هستچون جامه خضر بر لب آب حیات
هوش مصنوعی: لب تو مانند سبلت سبز است، همانطور که جامه خضر بر لب آب زندگی به زیبایی دیده میشود.