شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به معشوق خود که جذاب و فریبنده است، اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که ارتباطش با معشوق ضعیف‌تر از هر چیزی است و در مقایسه با ظرافت و زیبایی معشوق، خود را ناتوان می‌بیند. شاعر به تضاد میان چشمان و لب‌های معشوق و احساسات درونی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که این دو هرچه بیشتر نزدیک می‌شوند، احساس او نسبت به آنها تنگ‌تر و محدودتر می‌شود.
با تو سخنم ز باد بی سنگ ترستکارم بر تو ز آب بیرنگ ترست
هوش مصنوعی: گفتگوهایم با تو بسیار نازک و بیخود است و کارهایم نسبت به تو هم بسیار بیاثر و بیرنگ میباشد.
چشم و دهن تو ای بت عشوه فروشچون دست و دلم ز یکدگر تنگ ترست
هوش مصنوعی: چشم و دهن تو، ای معشوق فریبنده، مانند این است که دست و دلم بیشتر از همیشه به یکدیگر نزدیک و در تنگنا هستند.