شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف حالتی میپردازد که شیفتهای به شدت تحت تاثیر قرار گرفته و مانند بادی در بوق افتاده است، به طوری که دیگر هیچ چیزی از زیباییهای دنیا را نمیبیند. گنبد نقرهای رنگ نیز از نگاه او میافتد و در پی مناره، زاویهای را برای خود وقف میکند. اما در نهایت، کسی از همسایگان بدخوی او از کمک و همیاری دریغ میکند.
آن شیفته را چو باد در بوق افتادآن گنبد سیم رنگ از دست بداد
هوش مصنوعی: آن عاشق وقتی در چنگال باد قرار گرفت، رنگ و جلوهی آن گنبد نقرهای از بین رفت.
از بهر مناره زاویه وقف بکردهمسایه بد خدای کس را ندهاد
هوش مصنوعی: همسایه برای ساخت منارهای در زاویه، زمینش را وقف کرد، اما خداوند هیچ بهرهای به کسی نمیدهد.