شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: شاعر از جان سوختهاش سخن میگوید و اینکه از او دربارهٔ حالش می‌پرسند. او در مقابل کسانی که از درد و زخمهای روحیاش خبر دارند، با یادآوری یک عربده و حالتی که دیروزی داشته، به فکر میافتد که چرا این چنین از او می‌پرسند.
جانا زمن سوخته به زین پرسندبه زین زمن خسته مسکین پرسند
هوش مصنوعی: عزیزم، از من سوخته و دل شکسته‌ام می‌پرسند، اما از حال و روز خسته و ناتوانم کسی چیزی نمی‌پرسد.
گفتی که ازان عربده چون بودی دوشآنرا که چنان زنند چونین پرسند؟
هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که وقتی کسی از شدت واکنش یا اعتراض کسی دیگر سوال می‌کند، باید به یاد داشته باشیم که او در پاسخ به یک عمل یا رفتار مشخصی واکنش نشان داده است. پس نبایستی از او پرسید که چرا چنین واکنشی داشته، بلکه باید درک کنیم که آن واکنش نتیجه یک اتفاق یا رفتار خاص بوده است.