شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و تأثیر موسیقی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در هنگام شنیدن آواز زیبا، عقل انسان متحیر و شگفت‌زده می‌شود و تمامی دردها و غم‌های دل فراموش می‌شود. همچنین، وقتی زمان آواز می‌رسد و لب‌ها باز می‌شوند، مانند صدفی که گوش خود را به صدا واگذار می‌کند، تمام وجود شاعر به شنیدن این موسیقی متمرکز می‌شود.
زاواز خوش تو عقل مدهوش شودوز دل همه درد و غم فراموش شود
هوش مصنوعی: به خاطر صدای زیبای تو، عقل و هوش آدم از دست میرود و همه دردها و غم‌های دل فراموش می‌شوند.
چون وقت سماع درج لب بگشائیمانند صدف همه تنم گوش شود
هوش مصنوعی: وقتی که وقت جشن و شادی می‌رسد و به آواز گوش میدهی، مانند صدف تمام وجودم آمادهی شنیدن می‌شود.