شمارهٔ ۶۳
هوش مصنوعی: این ابیات به وضعیتی اشاره دارد که هنر و ابراز آن در جامعه از ارزش و منزلت خود افتاده و به جهل و نادانی دچار شده است. شاعر از خدا درخواست می‌کند که به فریاد آن شخصی برسد که از یک خانواده بزرگ و باهنر است، اما اکنون در اوضاع نامساعدی به سر می‌برد.
زینگونه که شد خوار و فرومایه هنراز جهل پس افتاد بصد پایه هنر
هوش مصنوعی: هنر به خاطر جهل و نادانی، به شدت از ارزش و اعتبار خود افتاده و به پایینترین سطح رسیده است.
یارب تو بفریاد رس آن مسکین راکش خانه سپاهان بود و مایه هنر
هوش مصنوعی: ای خدای خوب، به فریاد آن شخص ست به او کمک کن که خانهاش در سرای بزرگان است و از هنر بیبهره است.