شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر اشاره به زیبایی و جذابیت چهره‌ای دارد که هم چون آفتاب درخشان است. او با حیرت به این زیبایی نگاه می‌کند و در می‌یابد که این زیبایی هم به صورت مستقیم و هم در انعکاسش در آب حضور دارد، به گونه‌ای که نمی‌تواند تشخیص دهد کدام یک واقعی است و کدام انعکاس.
آن ماه که آفتاب نامست رخشوندر ره عقل و هوش دامست رخش
هوش مصنوعی: آن ماه که نامش آفتاب است، جلوهاش در راه عقل و هوش مانند دام است.
دیدم رخ اوی و عکس خورشید در آبمعلوم نمیشد که کدامست رخش
هوش مصنوعی: چهره زیبای او را دیدم و در آب تصویری از خورشید نیز بود، اما نمیتوانستم بگویم که کدام یک زیباییاش بیشتر است.