شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شکستن وعده و پیمان اشاره می‌کند و احساس خود را نسبت به این موضوع بیان می‌کند. او از عدم وفای به عهد خود و ناپایداری در روابط صحبت می‌کند و به تاثیراتی که از طرف مقابل دریافت کرده، اشاره دارد. در نهایت، شاعر می‌گوید که او ویژگی‌های طرف مقابل را پذیرفته و در عوض، طرف مقابل نیز عادت‌های او را می‌پذیرد.
دی وعده خلاف کردم ای عهد شکنچشم تو نخفت تا بروز روشن
هوش مصنوعی: من به وعدهام پشت کردم و پیمان را شکستم، اما چشمان تو بیخواب بودند تا روز روشن شود.
نشگفت گر از گردش چرخ توسنمن خوی تو میگیرم و تو عادت من
هوش مصنوعی: تعجبی ندارد اگر از چرخش زمان و حوادث آن شگفتزده شوم؛ چون من از نوع رفتار تو تاثیر میپذیرم و تو هم به عادات من عادت کردهای.