شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از غم و اندوه خود صحبت می‌کند و اشاره می‌کند که دیگر جایی برای غم در زندگی‌اش نیست. او به کسی می‌گوید که اگر قرار است کاری انجام دهد، باید به جوانی و زندگی او توجه کند و از او بگذرد. به نوعی شاعر احساس می‌کند که نیاز به رهایی از غم و توجه به زندگی دارد.
در ساخته بر غم من دیگر جایز (آری مگر) ت تعمیه می باشد رای
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که در زندگیام دیگر جایی برای غم و اندوه وجود ندارد، مگر اینکه با یاد تو و حضور تو پر شود. به عبارتی، تنها در کنار توست که میتوان به آرامش و شادی رسید.
در باقی کن باوی ور شگم منمایبر جان من و جوانی خود بخشای
هوش مصنوعی: با دیگران خوب رفتار کن و در صورت امکان بر من سخت نگیر. جان و جوانی خود را به من ببخش.