بخش ۱۰۵ - فرستادن ارجاسپ ارهنگ را بری گوید
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به توصیف نبردی در شهر ری می‌پردازد. دلیران ایرانی، از بزرگ و کوچک، گرد هم آمده‌اند تا با لشکر بلخ مقابله کنند. نبرد شدید و خونی آغاز می‌شود و تا آنجا که زمین از خون و جنگ خروش می‌آید. فیروز طوس، یکی از سرداران، با شجاعت در میدان نبرد شرکت می‌کند و با چنگ زدن به دشمن، او را به زمین می‌زند. دیگر سربازان با دیدن این دلاوری، به شدت می‌گریزند و تنها درفش بلندی در میدان باقی می‌ماند. در نهایت، نبرد به شدت به نفع ایرانیان پیش می‌رود و آن‌ها به سمت شهر صفاهان می‌گریزند، در حالی که آسمان و زمین به خاطر هیاهوی این جنگ به هم می‌ریزد.
وزین روی ارهنگ ره کرد طیچنین تا بیامد ز جرجان به ری
هوش مصنوعی: به خاطر این مسیر، سفر را آغاز کرد و از جرجان به ری رسید.
دلیران ایران ز خرد و بزرگهمه تیز دندان به کین همچو گرگ
هوش مصنوعی: دلیران ایران، چه کوچک و چه بزرگ، همه مانند گرگها تیز دندان و آماده انتقام هستند.
به ری در، همه جمع بودند شادکه آرند زی بلخ لشکر چه باد
هوش مصنوعی: در دروازه ری، همه به شوق و شادمانی جمع شده بودند تا ببینند که لشکر از بلخ چه خبر آورده و چه تغییراتی را به همراه دارد.
که از ره سپاه گران دررسیدبه گردون چکاچاک خنجر رسید
هوش مصنوعی: از میان جمعیت جنگجویان، خبری به آسمان رسید که نشان از درخشش و تیزی خنجرها دارد.
سر سروران نرم در زیر پایجهان در خروش از دم کر نای
هوش مصنوعی: سروران با نرمش و تواضع در زیر پای دنیا قرار دارند، در حالی که این دنیا در تلاطم و هیاهوی صدای نای کر به سر میبرد.
ز خون دشت ری شکل دریا گرفتز تیغ آتش فتنه بالا گرفت
هوش مصنوعی: از خونهایی که در دشت ری ریخته شده، دریا شکل گرفته و به دلیل تیغ آتش، فتنهها به اوج خود رسیده است.
میان سپه اندر ارهنگ بودیکی تیغش از کینه در چنگ بود
هوش مصنوعی: در میان سپاه، فردی با شمشیری در دست بود که به خاطر کینهای که داشت، آماده نبرد بود.
سر ره بر او بست فیروز طوسبرآمد ز لشکر دم بوق کوس
هوش مصنوعی: در مجلسی که فیروز طوس در آن حضور داشت، جشنی برپا شد و با به صدا درآمدن بوق و طبل، او از لشکر خارج شد.
بزد دیو وارونه از کینه چنگربودش چه مرغ از جناح خدنگ
هوش مصنوعی: دیو به خاطر کینهاش، به صورت ناپسند و زشت به او حمله کرد و او را مانند پرندهای که از تیر شکارچی میگریزد، ربود.
خروشان زدش بر زمین همچو کوسببست آن زمان دست فیروز طوس
هوش مصنوعی: او مانند طنین کوس که بر زمین کوبیده می‌شود، با قدرت به زمین افتاد و در آن لحظه، دست فیروز طوس را به دور خود گرد کرد.
بدو اندر آویخت رهام شیربر آمد ز میدان کین دار و گیر
هوش مصنوعی: در آن لحظه، من به سرعت به میدان آمدم و خود را آمادهی مقابله با چالشها کردم، چون پا به میدان گذاشتم و ارادهام را برای پیروزی جزم کردم.
دراَفکند وارونه دیو دمندبه یال سرافراز خم کمند
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به توصیف یک دیو می‌پردازد که به شکل وحشتناکی در حال آزار و اذیت است. او نمایی ترسناک دارد و به نوعی به تسلطی که بر دیگران دارد، اشاره می‌کند. در این تصویرپردازی، دیو با موهای آشفته و شکلی خیرهکننده، قدرت و تسلط خود را به نمایش میگذارد.
ورا نیز بربست چون فیل مستاز آن پس به گرز گران برد دست
هوش مصنوعی: او نیز مانند فیل سرمست بهسرعت به دست گرز گران افتاد.
سپه چون بدیدند آن رستخیزنهادند یکسر سر اندر گریز
هوش مصنوعی: زمانی که سپاه آن شورش را دیدند، بیدرنگ همه به سمت فرار رفتند.
بماندند برجا درفش بلندابا کوس خرگاه رومی پرند
هوش مصنوعی: پرچم بلند و با شکوهی به یادگار مانده است که مانند پرچم سپاه روم، در میدان جنگ برپا است.
بدان کوهپایه نهادند سربدیشان نه خود و نه دِرع و سپر
هوش مصنوعی: بدان که در پای کوه، سر را به آنان نهادند، نه خودشان و نه زره و سپر.
چو زان کینه پرداخت ارهنگ زودسپه برد سوی صفاهان چه دود
هوش مصنوعی: وقتی که از آن کینه و دشمنی رها شد، به سرعت سپاه به سمت صفاهان حرکت کرد و این نشان دهنده آن است که آتش کینه دوباره شعله ور شد.
قیامت بدآن بوم و بر آوریدفلک را زبر بر زمین آورید
هوش مصنوعی: در روز قیامت، آسمانها را بر زمین نازل خواهند کرد و سرنوشت بوم و بر تغییر خواهد کرد.