شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره شبها و لذت‌های نوشیدن شراب در کنار دوستان است. شاعر اشاره می‌کند که در مجلسی پر از خوشی و سرور، تا نیمه‌های شب به نوشیدن ادامه می‌دهند و در بیداری و خواب آلودگی به سر می‌برند. او همچنین از حسرت خوردن فراق و از دست رفتن لذت‌ها می‌گوید و به نوعی به دوستش گوشزد می‌کند که اگرچه در میخانه شراب می‌نوشند، اما چیزی از خودشان را گم نمی‌کنند و در عشق و صمیمیت به همدیگر ادامه می‌دهند. در نهایت، شاعر خود را دیوانه‌ای می‌داند که در راستگویی و احساساتش صادق است و از طرف مقابل می‌خواهد که در برقراری ارتباط با او صادق باشد.
قصهٔ می خوردن شبها و گشت ماهتابهم حریفان تو می‌گویند پیش از آفتاب
هوش مصنوعی: قصهی شبنشینیها و نوشیدن شراب به همراه ماه تابان، دوستان تو می‌گویند که این داستان پیش از طلوع خورشید شکل گرفته است.
آگهم از طرح صحبت تا شمار نقل بزمگر نسازم یک به یک خاطر نشانت بی حساب
هوش مصنوعی: من از طرح گفتگو آگاهام و میدانم که اگر بخواهم همه خاطرات و نکتههای زیبا را یکی یکی برایت بازگو نکنم، بیشمار خاطره در ذهنت باقی میماند.
مجلسی داری و ساغر می‌کشی تا نیمشبروز پنداری نمی‌بینیم چشم نیمخواب
هوش مصنوعی: در اینجا به تصویری از یک مجلس شاد و پرمشغله اشاره میشود؛ جایی که تو مشغول نوشیدن هستی و تا نیمه شب به خوشگذرانی ادامه میدهی. در این فضا انگار روز را فراموش کردهای و نمیتوانیم چشمان پرخوابمان را ببینیم. این اجزا نشاندهنده شور و حال و لذتبردن از لحظهها است.
باده گر بر خاک ریزی به که در جام رقیبمی‌خورد با او کسی حیف از تو و حیف از شراب
هوش مصنوعی: اگر شراب را روی زمین بریزی، بهتر است تا اینکه کسی با رقیب خود در جام شراب بنوشد. چه حیف که این وضعیت برای تو و شراب اتفاق بیفتد.
وحشی دیوانه‌ام در راستگوییها مثلخواه راه از من بگردان خواه رو از من بتاب
هوش مصنوعی: من دیوانه‌ای هستم که در صداقت مثل یک راه هستم، اگر میخواهی، از من دور شو یا به من پشت کن.