شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از لطف پنهانی معشوقش سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید می‌کند که حتی اگر در ظاهر نشان ندهد، محبت و سخن بسیار در دل او وجود دارد. او به کمبود فرصت برای دیدن زیبایی‌های زندگی و آرزوهای دل پرندگان اشاره می‌کند. دل شاعر در آرزوی زیبایی معشوقش است و با وجودی که در باغ گل‌ها و میوه‌ها فراوانند، تنها دل‌باخته سمن و سرو محبوبش است. همچنین به خیانت یار و شکست توبه‌هایش اشاره می‌کند و در پایان خود را در غم دوست سرشار از صبر می‌داند، گرچه می‌داند که این صبر در دلش بسیار و طاقت‌فرساست.
لطفِ پنهانی او در حقِ من بسیار استگر به‌ظاهر سخنش نیست سخن بسیار است
مهر و لطف نهفته و پنهانی او نسبت به من بسیار است، حتی اگر چه در ظاهر کلماتش اندک به نظر میرسد در حقیقت کلمات بسیاری در دل برای گفتن دارد
فرصتِ دیدنِ گل آه که بسیار کم استو آرزوی دلِ مرغانِ چمن بسیار است
هوش مصنوعی: فرصت برای تماشای گل‌ها بسیار کم است و آرزوهای پرندگان چمن بسیار زیاد است.
دلِ من در هوسِ سروِ سمن رخساری ستورنه بر طرفِ چمن سرو و سمن بسیار است
دل من در گِرو زیبارویی به خصوص است وگرنه زیبا رویان در دنیا بسیارند(اما آن یک نفر برای شاعر ویژه است و شاعر دل به او داده)
یار ساقی شد و صد توبه به یک حیله شکستحیله‌انگیزیِ آن عهدشکن بسیار است
هوش مصنوعی: دوست ما به راحتی ما را فریفت و تمامی نذر و قسمهایمان را با یک نیرنگ شکست. نیرنگ بازی و خیانت در وفای عهد بسیار دیده میشود.
وحشی از من مطلب صبر بسی در غمِ دوستاندکی گر بودم صبر ز من بسیار است
هوش مصنوعی: وحشی می‌گوید که از من نخواهی که صبر زیادی داشته باشم، چرا که در غم دوستی که دارم، حتی کمی صبر برای من دشوار است. اگر من صبر داشته باشم، بسیار بیشتر از آنچه که دارم خواهد بود.