شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق معشوق و عذرخواهی او از جفاهایی که در گذشته انجام داده، می‌پردازد. شاعر از عواطف و احساساتی می‌گوید که در این مدت پنهان مانده و حالا به آرامش و تبسم معشوق اشاره می‌کند. همچنین به تأثیر نگاه و لبخند معشوق بر دل و جان خود اشاره کرده و از لطافت و محبت او صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر از شکرگزاری برای بیداری از درد فراق و امید به رسیدن به معشوق و تغییر شرایط سخن می‌گوید.
امروز ناز عذر جفاهای رفته خواستعذری که او نخواست، تبسم ، نهفته خواست
هوش مصنوعی: امروز با ناز و بازیگوشی به من می‌گوید که برای رفتارهای ناپسند گذشتهاش عذرخواهی کند. اما او حتی توجهی به عذرخواهی من هم ندارد و تنها لبخندی در دلش پنهان دارد.
من بندهٔ نگه که به سد شرح و بسط گفتحرف عنایتی که تبسم، نگفته خواست
هوش مصنوعی: من تابع نگاه کسی هستم که در توصیف و بیان احساساتش، به من لطفی کرده است. او با لبخندش خواسته چیزی بگوید، حتی اگر کلامش را نگفته باشد.
از نوک غمزه سفته شد و خوب سفته شددرهای راز هم که نگاهش نسفته خواست
هوش مصنوعی: از چشمک زدن و نازش، اشتیاق و عشق به او به شدت افزایش یافت و آنقدر جذابیت داشت که دیگران هم از رازهای او با خبر نشوند.
لطف آمد و تلافی سد ساله می‌کندخشم ارچه کرد هر چه در این یک دو هفته خواست
هوش مصنوعی: رحمت خداوند به پاس سالها خشم و ناراحتی، تمام کینهها را برطرف می‌کند؛ هرچند در این دو هفته اخیر، هر چه خواسته باشد.
بارد به وقت خود همه باران التفاتابر عنایتی که ریاضی شکفته خواست
هوش مصنوعی: در زمان مناسب، باران به زمین میبارد، این نشاندهنده توجه و لطف ابرهاست که به واسطه علم و محاسبات به وجود آمده است.
دل را نوید کاتش خوی تو پاک سوختخار و خسی کش از سر آن کوی رفته خواست
هوش مصنوعی: دل را به یاد تو آرامشی میبخشی که مانند آتش، وجودش را میسوزاند. درد و رنجی که از جداییات به دل آمده، موجب میشود که شخص از آن مکان دور بخواهد.
شکر خدا را که مرد به بیداری فراقوحشی کسی که دیدهٔ بخت تو خفته خواست
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در بیداری خود به یاد فردی محبوب دچار درد جدایی و فقدان او شده است، همانطور که سرنوشت تو نیز به خواب رفته است.