شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این اشعار به بیان دردها و رنج‌های عمیق انسانی می‌پردازد. شاعر به نقش تجربه و درک عمیق در شناخت دردها اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها کسی که خود رنج کشیده، می‌تواند درد دیگران را بفهمد. هر فردی با حال و وضع خاص خود، تنها خودش حال دیگران را به درستی درک می‌کند. همچنین ذکر می‌شود که کسانی که آرزویی دارند، سختی‌های آن را بهتر حس می‌کنند. در بقیه ابیات، عشق و تجربیات تلخ و شیرین آن به نمایش گذاشته می‌شود و اینکه تنها عاقلان می‌توانند پیچیدگی‌های عشق را درک کنند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که همه این‌ها در زندگی باعث درک عمیق‌تری از رنج و خوشی می‌شود.
قدر اهل درد صاحب درد می‌داند که چیستمرد صاحب درد، درد مرد، می‌داند که چیست
هوش مصنوعی: کسی که خود دردی را تجربه کرده باشد، به خوبی میفهمد که چقدر سختی و ناراحتی برای فرد دردکشیده وجود دارد. او احساسات و مشکلات دیگران را بهتر درک می‌کند چون خود نیز آن شرایط را پشت سر گذاشته است.
هر زمان در مجمعی گردی چه دانی حال ماحال تنها گرد، تنها گرد، می‌داند که چیست
هوش مصنوعی: هر وقت که در جمعی حضور داری، چه میدانی وضعیت ما را؟ حال آنکه تنها بودن، فقط خود تنها می‌داند که چه احساسی دارد.
رنج آنهایی که تخم آرزویی کشته‌اندآنکه نخل حسرتی پرورد می‌داند که چیست
رنج کسانی که امیدوارانه ارزویی در دل دارند، تنها کسانی این راه را گذرانده و حالا حسرت بزرگی برایشان باقی مانده میفهمند.
آتش سردی که بگدازد درون سنگ راهرکرا بودست آه سرد، می‌داندکه چیست
هوش مصنوعی: آتش سردی که می‌تواند سنگ را ذوب کند، کسی که این احساس را تجربه کرده باشد، می‌داند این چه حسی است.
بازی عشقست کاینجا عاقلان در شش درندعقل کی منصوبهٔ این نرد می‌داند که چیست
هوش مصنوعی: در اینجا ما با بازی عشق مواجه هستیم که عاقلان را به چالش میکشد. آنها نمیدانند که این بازی چه معنایی دارد و عقلشان نمیتواند این موضوع را درک کند.
قطره‌ای از بادهٔ عشقست صد دریای زهرهر که یک پیمانه زین می خورد، می‌داند که چیست
یک قطره از بادهی عشق را میتوان در برابر صد دریای زهر قرار داد، هر کسی که مقدار کمی از این را نوشیده می‌داند که چگونه است
وحشی آنکس را که خونی چند رفت از راه چشمعلت آثار روی زرد می‌داند که چیست
کسی که در راه عشق خون گریسته می‌داند که رنگ به رخسار نداشتن و زردی روی چه علتی دارد.