شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و محبت میان عاشق و معشوق می‌پردازد و به نوعی از ویژگی‌های عشق و حالاتی که در این مسیر وجود دارد، اشاره دارد. شاعر به بیان لطف‌های نهانی معشوق و بی‌نیازی از کلام در ارتباط با عشق اشاره می‌کند. او همچنین به سادگی و روانی درک محبت و پرهیز از بدگمانی می‌پردازد. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که احساسات و عشق خود را نشان دهد، زیرا زندگی بدون این احساسات معنا ندارد.
چه لطف‌ها که در این شیوهٔ نهانی نیستعنایتی که تو داری به من بیانی نیست
هوش مصنوعی: در این شیوهٔ پنهانی، محبتهای زیادی وجود دارد، اما آن توجه و محبت که تو به من داری، هیچگاه به زبان نمیآید و بیان نمیشود.
کرشمه گرم سؤال است، لب مکن رنجهکه احتیاج به پرسیدن زبانی نیست
هوش مصنوعی: لطفاً به طرز جذاب و دلنشینی رفتار کن و چیزهایی را که میخواهی بیان کنی، به زبان نیاور. نیازی به پرسش و توضیحات اضافی نیست.
رموز کشف و کرامات سالکان طریقورای رمز شناسی و نکته‌دانی نیست
هوش مصنوعی: رازها و ویژگی‌های خاص سالکان راه حقیقت فراتر از فهم و دانستن مسائل پیچیده است.
به هر که خواه نشین گرچه این نه شیوهٔ تستکه از تو در دل ما راه بدگمانی نیست
هوش مصنوعی: به هر که میخواهی بنشینی، با این حال این روش تو نیست، زیرا در دل ما جایی برای بدگمانی نسبت به تو وجود ندارد.
مرا ز کیش محبت همین پسند افتادکه گرچه هست سد آواز سرگرانی نیست
هوش مصنوعی: من از عشق و محبت به این نتیجه رسیدم که هرچند موانع و مشکلاتی وجود دارد، اما هیچ چیز نمیتواند مانع شادی و سرور من شود.
تو خون مردهٔ وحشی چرا نمی‌ریزیبریز تا برود، آب زندگانی نیست
هوش مصنوعی: چرا خون مرده و بیاستفاده را هدر نمیدهی؟ بریز تا برود، زیرا این آب زندگی نیست که به درد بخورد.