شمارهٔ ۱۶۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی مفاهیمی چون عشق، زیبایی و نابرابری اجتماعی می‌پردازد. او از شهری سخن می‌گوید که به خاطر زیبایی‌هایش نابسامان شده و بیان می‌کند که نباید در این شهر کسی آنقدر خوب و خوشتر از دیگران باشد. او همچنین به تقدیر یوسف و یعقوب اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی و مقام شاهی نباید کم از حسن باشد.
در ادامه، شاعر بر لزوم پذیرش محبت و طلب در عشق تأکید می‌کند و می‌گوید که این عشق، حتی اگر به رنج بینجامد، مبارک است. در پایان، به مخاطب خود توصیه می‌کند که از صبر و شکیبایی دست بکشد، چرا که شوق و عشق نیازی به حبس در صبر ندارد. در مجموع، این شعر به تضادهای انسانی در عشق، زیبایی و نابرابری می‌پردازد.
شهر، بیم است کزین حسن پرآشوب شوداینقدر نیز نباید که کسی خوب شود
هوش مصنوعی: شهر پر از نگرانی است، زیرا این زیبایی میتواند آشفتگی ایجاد کند. بنابراین نباید آنقدر خوشبین بود که فکر کنیم همه چیز خوب خواهد شد.
در زمینی که به این کوکبه شاهی گذردسَر بسیار گدایان که لگدکوب شود
هوش مصنوعی: در جایی که عظمت و قدرت شاهانه وجود دارد، بسیاری از گدایان و بیبضاعتها زیر پا میروند و آسیب میبینند.
نشود هیچ کم از کوکبهٔ شاهی حسنیوسف ار ملتفت سجدهٔ یعقوب شود
هوش مصنوعی: اگر یعقوب هم به خاطر سجده کردن به حسن و زیبایی یوسف توجه کند، ارزش و مقام یوسف هیچکم نمیشود و باز هم عظمت و شکوه او باقی خواهد ماند.
خاک بادا به سر آن مژهٔ گردآلودکش در آن کو نپسندند که جاروب شود
هوش مصنوعی: خاک بر سر آن مژهٔ غبارآلود که در جایی قرار دارد که تمیز کردن آن را نمیپسندند.
طلبش گر بکُشد نیز مبارک طلبی‌ستطالبی را که کسی مثل تو مطلوب شود
هوش مصنوعی: اگر عشق او انسان را بکشد، این مرگ هم مبارک است، چون خواستهای از او داریم که تنها کسی مثل تو میتواند به آن برسد.
من خود این مطلب عالی ز خدا می‌طلبمزین چه خوشتر که محب کشتهٔ محبوب شود
هوش مصنوعی: من از خدا این موضوع ارزشمند را طلب میکنم که چه چیزی از این بهتر است که عاشق، جان خود را فدای محبوبش کند.
برو ای وحشی و بگذار صف آرایی صبرشوق، لشکر شکنی نیست که مغلوب شود
هوش مصنوعی: به تو برخورد نکن، ای وحشی، و اجازه بده که شور و شوق من بدون مقاومت باقی بماند؛ زیرا هیچ نیرویی نیست که بتواند بر این عشق غلبه کند.