شمارهٔ ۳۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به مسائل زندگی، عشق و جوانی می‌پردازد. شاعر از شنونده می‌خواهد که برای داشتن عمر جاودان و خوشی پا به دنیای عشق و خوشی نهند و از فرصت‌ها بهره‌برداری کنند. او به شنونده توصیه می‌کند که با دوستان خود در میخانه نشسته و از لحظه‌ها لذت ببرند. در این شعر، به شفافیت دل و اهمیت آن در زندگی اشاره شده و بر این نکته تأکید می‌شود که نباید از رنگ و زیبایی‌های زندگی غافل شد. در نهایت، شاعر به جوانی و لذت بردن از آن تأکید کرده و نصیحت می‌کند که با نوشیدن و شادی، از غم‌ها فاصله بگیرند.
به دست آور بتی جان بخش و عیش جاودانی کنحیات خضر خواهی فکر آب زندگانی کن
هوش مصنوعی: دست به کار شو و یک معشوقهی جانپرور پیدا کن تا زندگیات را جاودانی و ماندگار کند. اگر میخواهی مانند خضر، زندگیای باطلنیابنده و بهشتی داشته باشی، به فکر آب حیات باش.
ز اهل نشأه حرفی یاد دارم جان من بشنونشین با شیشه همزانو و می را یار جانی کن
هوش مصنوعی: از افراد دنیای دیگر سخنی در ذهن دارم، جانم، به صحبتهای من گوش کن. بنشین کنار من و با شیشه (جام) هم صحبت شو و می را دوستِ جانت قرار بده.
دل مینای می‌باید که باشد صاف با رنداندگر هرکس که باشد گو چو ساغر سرگرانی کن
هوش مصنوعی: برای اینکه با دیگر رندان و دلهای شاد همنشینی کنی، باید دلی خالص و پاک داشته باشی. هر کسی که می‌خواهد از آن لذت ببرد، باید مانند کاسهای پر از شادی باشد.
به آواز دف و نی خاکبوس دیر می‌گویدبیا خاک در میخانه باش و کامرانی کن
هوش مصنوعی: صدای دف و نی به ما میگوید که بیایید در میخانه از خاک و زندگی لذت ببریم و خوش باشیم.
ز رنگ آمیزی دوران مشو غافل ز من بشنومی رنگین به جام انداز و عارض ارغوانی کن
هوش مصنوعی: از زیبایی‌های زندگی غافل نشو و به صدای من گوش بده. میتونی با رنگهای زیبا، می را در جام بریزی و چهرهات را به رنگ ارغوانی درآوری.
نصیحت گوش کن وحشی که از غم پیر گردیدیصراحی گیر و ساغر خواه و حظی از جوانی کن
هوش مصنوعی: به سخنان مشهود و مفید دیگران توجه کن. ای وحشی، تو به خاطر غم و اندوه پیر شدهای. حال وقت آن است که میخوارگی را آغاز کنی و از خوشیها و لذتهای جوانی بهرهمند شوی.