شمارهٔ ۶ - وحشی بی‌خانمان
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مسأله ارزش و قیمت‌گذاری در زندگی انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که بسیاری از چیزها و حتی آبرو در جامعه به قیمت ناچیز و به خاطر نیاز معیشتی فروخته می‌شود. او به‌خصوص به فروش چیزهایی اشاره می‌کند که در واقع قابل قیاس با ارزش واقعی انسان نیستند و این به نوعی انتقاد از وضعیت اجتماعی و اقتصادی زمان خود به شمار می‌آید. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که حتی آدمی با ارزش و معتبر نیز ممکن است به دلیل نیاز، دست به فروش خود بزند. در نهایت، او بر این باور است که آبرو و شخصیت انسانی ارزشمندتر از آن است که به آسانی فروخته شود.
ای پیش همت تو متاع سرای دهربی قدرتر از آنکه توان رایگان فروخت
هوش مصنوعی: ای توانایی تو، ارزش و دارایی دنیا به قدری بیارزش است که حتی نمیتوان آن را به صورت رایگان عرضه کرد.
جایی که کمترین نَفَرت بار خود گشودیک جنس خود به مایهٔ صد بحر و کان فروخت
هوش مصنوعی: در جایی که حتی کمترین نفرت هم وجود نداشته باشد، انسان میتواند به راحتی خود را در معرض فریب و سوءاستفاده قرار دهد و با این حال، چیزی از خود را به عمق دریا و معادن عرضه کند.
هندوی تو گهی که برون آمد از حجازاز بهر عشر حاصل هندوستان فروخت
هوش مصنوعی: هندویی که زمانی از حجاز (مناطق عربی) به بیرون آمد، به خاطر مالیات و حق سهمی که به دست میآورد، محصولات و ثمرات هندوستان را به فروش رساند.
آگه نیی که از پی وجه معاش خویشهر چیز داشت وحشی بی‌خانمان فروخت
هوش مصنوعی: آیا خبر داری که برای تأمین روزی خود، آن وحشی بی‌خانمان هر چیزی را که داشت، به فروش گذاشت؟
چیزی که از بلاد عراق آمدش به دستآورد و در دیار جرون در زمان فروخت
هوش مصنوعی: چیزی که از سرزمینهای عراق به دست آورد و در منطقه جرون به فروش رساند.
از بهر وجه آب وضو اندر این دیارسجاده کرد در گرو و طیلسان فروخت
هوش مصنوعی: در این سرزمین، برای به دست آوردن آب وضو، فرد سجادهاش را در گرو قرار داده و لباس فاخرش را فروخته است.
دارد کنون فروختنی آبروی و بسوان جنس نیست اینکه به هرکس توان فروخت
هوش مصنوعی: اکنون آبرو به فروش گذاشته شده و این مسأله به سادگی قابل خرید و فروش نیست، چون این ارزش را نمیتوان به هرکسی فروخت.