شمارهٔ ۲۸ - داروی کاری
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی تجربه‌ی یک زن جلبی است که در عالم خود به گفت‌وگو و فعالیت مشغول است. راوی از سفر و جست‌وجو برای خرید و مصرف دارویی سخن می‌گوید که به او کمک می‌کند. در نهایت، اشاره‌ای به تلاش برای دستیابی به پاداشی دارد و تأکید بر ادامه‌ی این مسیر دارد.
زن جلبی رفته و در همچو منکرده سخنهای پریشان رقم
هوش مصنوعی: زنی زیبا رفته و در دل من سخنانی نامنظم و پر از احساس به جا گذاشته است.
می‌روم و می‌خرم و می‌خورمداروی کاری که براند شکم
هوش مصنوعی: من به جایی می‌روم، چیزی می‌خرم و میخورم دارویی برای درمان مشکلی که باعث درد و ناراحتی میشود.
پس ز پی جایزه‌اش بر دهنمیریم و میریم و میریم
هوش مصنوعی: ما به خاطر رسیدن به پاداشش، در پی آن هستیم و مدام در تلاش و حرکتیم.