رباعی شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر عمق درد و رنجی هستند که شخص از جدایی و دوری احساس می‌کند. شاعر می‌گوید که نمی‌تواند فریاد بزند یا به دیگران از غم و دلتنگی خود بگوید، زیرا این احساسات عمیق و پنهان هستند و بیان آن‌ها با کلمات ممکن نیست. او همچنین اشاره می‌کند که آنچه از این جدایی تجربه کرده، حتی در طول یک صد سال هم قابل بیان نیست.
فریاد که سوز دل عیان نتوان کردبا کس سخن از داغ نهان نتوان کرد
هوش مصنوعی: فریاد بزن که نمیتوان سوز دل را به کسی نشان داد و درباره غم مخفی خود با دیگران صحبت کرد.
اینها که من از جفای هجران دیدمیک شمه به صد سال بیان نتوان کرد
هوش مصنوعی: من از رنجهای جدایی چیزهایی دیدهام که حتی یک درصد از آن را هم نمیتوان در مدت صد سال توصیف کرد.