رباعی شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خدا میخواهد که در این دنیای محدود و گذرا، زندگیای باکیفیت و ارزشمند نصیبش کند. او اشاره میکند که اگر روزهای خوش عید را جمع کنند، حتی صدها سال زندگی نمیتواند به اندازهی آن خوشیها ارزشمند باشد.
یارب که در این دایرهٔ دیر مدارباشی ز چنان زندگیی برخوردار
هوش مصنوعی: خدایا، تو که در این دایرهٔ دنیا مختار هستی، امیدوارم از چنین زندگیای دور باشی.
کایام شریف عیدش ار جمع کنندصد عمر ابد به هم رسد بلکه هزار
هوش مصنوعی: ای کاش روز عید، هرچقدر هم که بزرگ و با ارزش باشد، به قدری ارزشمند است که اگر تمام عمرهای ابدی را هم جمع کنیم، هنوز هم به اندازه یک لحظه از آن نمیرسد.