رباعی شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: این بیت شعر به این نکته اشاره دارد که زندگی همیشه به نفع یک نفر نیست و هیچ چیز دائمی نیست. بنابراین، در زمانی که در حال لذت بردن هستیم، نباید به غم و مشکلات دنیا فکر کنیم. گویی مثل این است که در عید و شادی نباید از روزه و حرامی صحبت کرد.
تا کار جهان به کام کس نیست مدامعیش تو مدام باد و کار تو تمام
هوش مصنوعی: تا زمانی که هیچکس از دنیا به خواستهاش نرسیده، لذت و خوشی تو همیشگی باشد و کارهایت به سرانجام برسد.
در مجلس عشرت تو غم خوردن دهریارب که بود چو روزه در عید حرام
هوش مصنوعی: در مهمانی شادی و خوشی تو چه کسی میتواند غم و اندوه زمانه را حس کند، مانند این که در روز عید، به عادتی که نادرست است، روزه بگیرد.