شمارهٔ ۳۰ - ایضاً له
هوش مصنوعی: در این شعر، به توصیف شخصیت و ویژگی‌های برجسته ملک مسعود می‌پردازد. او را صاحب طالع خوب و دارای ویژگی‌هایی چون عدل، فضل، جود، حشمت و جاه معرفی می‌کند که توانسته است عالم را به مقصود برساند. شاعر به مرتبه بالای دانایی و توانایی‌های او اشاره کرده و او را با شخصیت‌های بزرگ تاریخ چون فریدون، جمشید، سلیمان و داود مقایسه می‌کند. در نهایت، جلال و بزرگی او را فراتر از فلک و وجودش را از ابدیت و جود می‌داند.
چو صاحب طالع خویش است مسعودملک مسعود ابراهیم مسعود
هوش مصنوعی: چون سرنوشت خود را در دست دارد، مسعود، پادشاه ابراهیم، مسعود است.
به عدل و فضل و جود و حشمت و جاهرسانید است عالم را به مقصود
هوش مصنوعی: عالم را با ویژگی‌هایی چون عدل، فضل، جود، شرف و مقام به هدف و مقصودش رسانده است.
جهانی داندش دانا نه فانیسپاهی خواندش خوانا نه معدود
هوش مصنوعی: جهانی به دانایی او آگاه است، نه به فنا. سپاهی او را به زیبایی میخواند، نه به شمارش.
نه چون ذاتش بود کوشنده هر ذاتنه چون عود اوفتد بوینده هر عود
هوش مصنوعی: این بیت میگوید که مانند طبیعتش نیست که همیشه تلاش کند و نه مانند عود که وقتی میافتد، بویش را پراکنده می‌کند. در واقع، شاعر به صفات و ویژگی‌های خاصی اشاره دارد که به ذات یا ماهیت چیزها مربوط میشود.
به ملک اندر فریدون است و جمشیدبه حکم اندر سلیمان ست و داود
هوش مصنوعی: فریدون و جمشید در پادشاهی و حکومت شناخته شدهاند و قدرت و فرمانروایی سلیمان و داود نیز در تصمیمگیریها و قضاوتهای عادلانه آنهاست.
«گذشته در جلالش از فلک قدرسرشته با وجودش از ازل جود»
هوش مصنوعی: گذشته به زیبایی و عظمت خود از آسمان بیشتر است و از همان ابتدا وجودش سرشار از بخشش و کرامت بوده است.