شمارهٔ ۱۸ - در مدح ابونصر پارسی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بزرگی و عظمت عمید دولت ابونصر پارسی سخن می‌گوید و به تأثیرات مثبت او بر جامعه و دولت اشاره می‌کند. او با تشبیه به آفتاب، نشان می‌دهد که چگونه ابونصر با رأی و تدبیر خود سایه‌ای بزرگ بر سر مردم می‌افکند. شاعر همچنین به اهمیت بقا و ماندگاری در جهان اشاره کرده و آرزو می‌کند که این مهر و محبت همچون دایه‌ای مهربان همواره بر سر مردم باقی بماند.
همای خلعت عالی فکند سایه بر آنکه آفتاب نماید ز رأی او سایه
هوش مصنوعی: پرندهای با ظاهری زیبا و با شکوه، سایهاش را بر کسی می‌افکند که خود میتواند به مانند آفتاب، نور و روشنی به دیگران ببخشد.
عمید دولت ابونصر پارسی که خدادهد به اختر دولت ز اخترش مایه
هوش مصنوعی: عمید دولت ابونصر پارسی کسی است که خداوند به او برکت و سعادت عطا کند و از ستارهای که نماد خوشبختی است، برای او بهرهمند گردد.
سپهر قالب معراج و همتش به بسودشمرد خویشتن از وی فروترین مایه
هوش مصنوعی: آسمان، واسطهای است برای عروج و مقامش را به گونهای میسنجد که خود را از کمترین مادهها میداند.
همیشه تا چو عروسان شاه طاووسانبه جلوه گاه درآیند غرق پیرایه
هوش مصنوعی: همیشه همانند عروسها، طاووسها با زیبایی و زرق و برق به میدان میآیند و غرق در زینت و آرایش هستند.
بقاش خواهم و اندر بقا بر او لازالجهان به مهر چو بر طفل مهربان دایه
هوش مصنوعی: به او ادامه خواهم داد و در ماندگاریاش دائماً هستم، مانند دنیای پر از محبت به یک کودک که در آغوش دایهاش محبت میبیند.