شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به تضاد بین نور و تاریکی اشاره دارد و به نوعی از نفاق و دوگانی‌گری در روابط انسانی و وضعیت‌های اجتماعی صحبت می‌کند. شاعر به شمعی تشبیه می‌کند که در عین روشنی، از آتش خود نیز می‌سوزد و نشان می‌دهد که نگاه به جانب‌های مثبت و منفی زندگی و انسان‌ها می‌تواند همزمان وجود داشته باشد. در نهایت، شاعر از این تضاد به عنوان یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر یاد می‌کند و به سایه‌ها و روشنی‌ها در زندگی اشاره می‌کند.
ز آن عهد پر از نفاقت ای شمع سرورچون آتش شب نمای نزدیک ز دور
هوش مصنوعی: ای شمع سرور، از آن زمان پر از نفاق، همانند آتش که در شب نزدیک را روشن می‌کند، اما از دور نمایان است.
چون از تف تابش تو گشتیم نفورخواهی همه نار باش و خواهی همه نور
هوش مصنوعی: وقتی از تابش عشق و محبت تو دور شدیم، تو میتوانی انتخاب کنی که همه چیز را به سمت تاریکی ببری یا اینکه همه چیز را روشن کنی و نورانی سازی.