تناجی
ابوالفرج رونی

شمارهٔ ۳۲

سرمست به کوی دوست بگذشتم دوشبرداشته چون شیفتگان جوش و خروش
آمد خرد و مرا فرو گفت به گوشکای عاشق تهمت زده بگذر خاموش