شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از شدت اشتیاق و longing برای دیدار معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هرچه بیشتر به دیدار محبوب فکر می‌کند، دردش عمیق‌تر می‌شود. در حالی که محبوب به خواب رفته، شاعر شب‌ها بیدار مانده و از ظلم این جدایی رنج می‌برد. به‌طور کلی، ابیات نشان دهنده‌ی عشق و فراق و عذاب ناشی از دوری است.
تا باز ترا به دیده ام زارترمدیدار ترا ز جان خریدارترم
هوش مصنوعی: من تا وقتی که دوباره تو را ببینم، دلزخمیتر از همیشهام. دیدار تو برای من از جانم هم ارزشمندتر است.
تو خفته چو ظالمان خوش و من همه شباز دیده ظلم دیده بیدارترم
هوش مصنوعی: تو همچون ستمگران در خواب خوشی به سر میبری، در حالی که من تمام شب، از گریه و سختی بیدار هستم.