شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که برایش شراب بیاورد، زیرا این نوشیدنی نماد شادی و نشاط است. او به زیبایی طبیعت و شکوه ماه اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که به دنیای آزاد و خوشگذرانی بیاید. شاعر بر لزوم خوشگذرانی در وقت جوانی و لذت از زندگی تأکید دارد.
میِ صافی بیار ای بُت که صافی استجهان از ماه تا آن‌جا که ماهی است
هوش مصنوعی: ای معشوق، برایم شرابی صاف و زلال بیاور، زیرا که جهان از ابتدا تا انتها مانند ماهی روشن و شفاف است.
چو از کاخ آمدی بیرون به صحراکجا چشم افکنی دیبای شاهی است
هوش مصنوعی: وقتی از قصر خارج میشوی، به دشت نگاه میکنی، آن‌جا بسیار زیبا و رنگارنگ است، درست مانند دیبای سلطنتی.
بیا تا می خوریم و شاد باشیمکه هنگام می و روز مناهی است
هوش مصنوعی: بیایید کنار هم بنشینیم و از نوشیدن شراب لذت ببریم و خوشحال باشیم، زیرا زمانی که به میخواری میرسیم، روزهای منع و ممنوعیت وجود دارد.