شمارهٔ ۷
این شعر به مفهوم شکایت و گله از بینتیجه بودن صبر و بیقراری برای رسیدن به معشوق پرداخته است. شاعر میگوید همه او را پند میدهند که برای رسیدن به مطلوب باید صبر کنی و او به آنها پاسخ میدهد که یک عمر صبر کردم گویی یک عمر دیگر لازم دارم!
گویند صبر کن که ترا صبر بر دهدآری دهد ولیک به عمر دگر دهد
مرا پند دهند که صبر کن که صبر، میوه و ثمر دهد من هم این را میدانم اما عمری دیگر طول میکشد.
من عمر خویش را به صبوری گذاشتمعمری دگر بباید تا صبر بر دهد
یک عمر صبر کردم عمری دیگر باید طلب کنم تا صبرم ثمر دهد.