شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان راز و رمزهای کیهانی و معنوی اشاره دارد. شاعر به این موضوع می‌پردازد که گوینده ممکن است از اسرار آسمان‌ها آگاه باشد، اما از مسیر حقایق زندگی بی‌خبر است. او همچنین درباره این صحبت می‌کند که اگر گفتار و ارتباطات انسانی از هم جدا شوند، زیبایی و حقیقت در خطر است. در نهایت، شاعر به تمایز بین نیک و بد اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که افراد نیک باید از بدی‌ها دور باشند.
من بر آنم که تو داری خبر از راز فلکنه بر آنم که تو از راز رهی بی خبری
هوش مصنوعی: من معتقدم که تو از اسرار آسمان آگاهی، نه اینکه من فکر کنم تو از اسرار راه و مسیر بی‌خبر هستی.
تا ز گفتار جدا باشد پیوسته نگارتا ز دیدار بری باشد همواره پری
هوش مصنوعی: نگار همیشه باید از سخنان جدا باشد تا زیبایی او همواره از دید دور بماند.
نیکخواه تو ز گفتار بدی باد جدابدسگال تو ز دیدار بهی باد بری
هوش مصنوعی: کسی که نیت خوبی دارد، باید از حرفهای ناروا دوری کند و کسی که با دیدن خوبیها، بدجنسی می‌کند، باید از آنها فاصله بگیرد.