شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این شعری غم و اندوهی از جدایی و هجران بیان شده است. شاعر آرزو می‌کند که کاش در دنیا شب وجود نداشت، زیرا او را از معشوقش دور کرده است. او به زخم‌هایی که جدایی برایش به وجود آورده اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر معشوقش نبود، زندگی برایش قابل تحمل‌تر بود. شاعر به طور کلی بی‌معشوقی را ناکامل و دردآور می‌داند و آرزوی نبودن زندگی بدون عشق را دارد.
کاشکی اندر جهان شب نیستیتا مرا هجران آن لب نیستی
هوش مصنوعی: ای کاش در این دنیا شب وجود نداشت، تا من به خاطر دوری از آن لب با غم و اندوه مواجه نشوم.
زخم عقرب نیستی بر جان منگر ورا زلف معقرب نیستی
هوش مصنوعی: زخم عقرب به معنای درد و رنجی عمیق و تلخ است، اما این درد برای من بر جانم نمینشیند اگر تو زلفهای زیبا و پیچیدهای نداشته باشی. در واقع، این جمله به رابطهای عاطفی اشاره دارد که زیبایی و جذابیت محبوب، توانایی تحمل دردها و رنجها را ایجاد می‌کند.
ور نبودی کوکبش در زیر لبمونسم تا روز کوکب نیستی
هوش مصنوعی: اگر ستارهاش در زیر لبم نبود، تا امروز که ستارهای وجود ندارد.
ور مرکب نیستی از نیکوییجانم از عشقش مرکب نیستی
هوش مصنوعی: اگر تو در مسیر خوبیها سوار بر اسب نباشی، جان من از عشقش همچنان سوار بر آن نیست.
ور مرا بی‌یار باید زیستنزندگانی کاش یارب نیستی
هوش مصنوعی: اگر مجبور باشم زندگی کنم بدون همراه و یاری، ای کاش که اصلاً وجود نداشتم.