شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر در وصف عشق و زیبایی متقابل بین عاشق و معشوق است. شاعر به توصیف حرکت و جلوه‌های زیبای معشوق می‌پردازد و از احساسات عمیق خود نسبت به او می‌گوید. او ابراز می‌کند که عشق او چنان عمیق است که از وجود خود برای معشوق دست شسته و در پی رسیدن به اوست. شاعر همچنین از تماشاچیان عشق و زیبایی سخن می‌گوید که به نظاره او نشسته‌اند و از رازهای عشق و آرزوهایش پرده برمی‌دارند. در نهایت، شاعر با ناله و افسردگی از فراق معشوق سخن می‌گوید و آرزوهای خود را در قالب غم و اندوه ابراز می‌کند.
برون خرام و قدم نه رکاب زرین رانگارخانهٔ چین ساز خانهٔ زین را
هوش مصنوعی: برو و با قدمهای زیبا و دلربا، جایی را مانند یک گالری هنری بساز که احساس زیبایی و شکوه را به یاد آورد.
بپابوس تو دست از وجود خود شستمنثار، جوهر جان است ساق سیمین را
هوش مصنوعی: به پای تو حاضر شدم و از وجود خود برای تو مایه گذاشتم، زیرا جوهر جانم را تقدیم میکنم.
چو طوطیم هوس شکّر است، با تو که گفتکه طوق گردن من ساز دست رنگین را
هوش مصنوعی: من مانند طوطی به شیرینی و زیبایی علاقهمندم، اما از تو پرسیدهام که آیا میتوانی برای من گردنبند رنگین بسازی؟
رهین دیدهٔ شب زنده‌دار خویشتنمکه تلخ کرده برای تو خواب شیرین را
هوش مصنوعی: من به خاطر نگاه بیدار و مراقب خودم که شبها را بیدار میگذرانم، خواب شیرین را برای تو تلخ کردهام.
بر آستان تو هستند ناظران که ز چرخبتیر آه فرود آورند پروین را
هوش مصنوعی: در آستان تو افرادی هستند که از آسمان به زمین نگاه میکنند و برای پروین (یک ستاره یا نماد در شعر) آه و ناله میکنند.
صبا چگونه کند پرده‌داری حرمیکه رازدار ندانند شمع بالین را
هوش مصنوعی: نسیم چگونه میتواند حجاب و پرده‌داری کند برای مکانی که در آن کسی چراغ کنار بستر را رازدار نمیداند؟
هنر فضیلت شخص است و چابکی، آریبتاج و هلهٔ زرین چه فخر شاهین را
هوش مصنوعی: هنر و فضیلت ویژگیهای واقعی انسان هستند و به دست آوردن آنها از هر نوع زینت و تجملی برای یک شاه مهمتر است.
سفید ساختم از گریه چشم و در طلبمکه در کنار کشم آن نهال نسرین را
هوش مصنوعی: از اشک چشمانم روشنی ساختم و در جستجوی آن هستم که بتوانم آن نهال نسرین را کنار خودم بکارم.
فغان که آرزوی پای‌بوس شاه‌وشیز دست برد فغانیِ بیدل و دین را
هوش مصنوعی: آه و افسوس که امید و آرزوی من برای خدمت به پادشاه و انسانهای بزرگ، از دست رفت و نتوانستم فریادی برآورم که نشاندهنده احساسات و باورهایم باشد.